Auteurs [en samenstellers]:
Jos Steegstra, Willem Bulder
en Titus Kloos
Titel:
De Nieuwe Tachtigers
Uitgeverij:
Servatius, Groningen
Jaar van verschijning: 1978
Omvang: 45[=90] p.*
ISBN: 90 6373 001 2
Bijzonderheden:
Titel op omslag: Poëzie der Nieuwe Tachtigers / 80
'Ten geleide' door Willem Bulder (p. 4-5)
* Alleen rechterpagina's bedrukt en genummerd
Omslagfoto [achterzijde]: Arend Slagman
Druk: Grasmeijer en Wijngaard, Groningen

Motto door Willem Bulder:

de poëzie is van haar voetstuk afgekomen
en heeft zich op het zonnige plein begeven
om weer als vanouds
te spelen
met kinderen en bloemen

Google over dit boek

TEN GELEIDE

Men verwijt de dichter vaak dat hij bepaalde gevoelens
tracht weer te geven en op te wekken bij zijn lezer;
hem beelden tracht te schetsen die niet reëel zijn.
Hij zou zich (althans volgens sommigen) meer "bij de
werkelijkheid" moeten houden. Hoewel ik wel eens een
artikel heb willen wijden aan het thema: "Dichten als
ziektesymptoom en als frustatiephenomeen", meen ik toch
te mogen stellen dat juist het ontstijgen aan het door ons
als werkelijkheid ervarene een van de kenmerken van
poëzie is, met andere woorden herkenbaar is als idee.
Men zou volgens mij zelfs mogen stellen dat, waar de idee
als blauwdruk wordt aangewend om de werkelijkheid
te beïnvloeden, waardoor bouwwerken en machines
ontstaan, eenzelfde idee kan worden aangewend om een
wereld te schetsen die weliswaar niet bestaat, doch
desalniettemin zeer bekoorlijk is.
Hierbij geniet de lezer dus niet van het resultaat van
de blauwdruk, maar van de blauwdruk zelf, terwijl men
van de dichter bovendien nog kan zeggen, dat hij vaak
de werkelijkheid beschrijft, dus weergeeft. Zijn product
is dan een verslag (zo zou dan het dichten een product
"after all" zijn, een "morning-after"-systeem) in de rijtjes:
werkelijkheid - beschrijving
blauwdruk - menselijke bouwwerken - beschrijving.
De dichter tekent dus vaak de bouwwerken die door de
nuchtere bouwmeesters verworpen zijn, omdat zij
vermoedelijk zouden instorten.
Nochthans kan men door het gedicht een ogenblik van
zulk een niet-bestaand bouwwerk genieten, zoals men
dat ook wel door het aanschouwen van Escher en
Salvatore Dali kan.

In deze bundel komt werk van Jos Steegstra en Titus Kloos
voor.
Een kenmerk van De Nieuwe Tachtigers is, dat zij niet
willen terugvallen op eigen verworvenheden.
Vandaar dan ook, dat ik hun publicaties niet uitvoerig
vermeld.

Tenslotte nog dit:
In een recentie van de hand van de criticus, de heer
G.J. Oevering, die mijn bundel "De Bulderbundel"
(uitgeverij Holmsterland, I.S.B.N. 90.6247.014.9) voor de
Nederlandsche Bibliotheken van commentaar voorzag, las ik:
"De al te nadrukkelijke zelfpresentatie van de auteur
die ook in de gedichten aanwezig is, doet de lezer soms
twijfelen aan de serieuze bedoeling".
Ik kan hierop slechts antwoorden dat ik nooit serieuze
bedoeling heb gehad, zij het dan dat ik slechts een beeld
van de werkelijkheid heb willen schetsen als blauwdruk
voor de toekomst (men leze mijn science fiction-gedichten)
of als beschrijving van de bestaande wereld.

Ik hoop dat U deze bloemlezing met plezier zult lezen.

                                                          Willem Bulder